XOSÉ GONZÁLEZ MARTÍNEZ

     Xosé González Martínez naceu en Vigo no 1950.

     Dende os 17 anos adicouse en corpo e alma á defensa de Galicia. A súa teima foi sempre a mesma: despertar na xente que vive nesta terra o orgullo de seren galegos e o aprecio e o amor á lingua e a cultura galegas. Galeguizar. Atraer xente ó galeguismo.

     A Xosé non lle gusta o protagonismo. Prefire botar as cousas a andar e non lle importa que outros se colguen as medallas. A él chégalle coa satisfacción íntima de saber que algo se fixo por promocionar a nosa língua. Ainda que él poña o traballo e outros leven os méritos. Interésalle mais o resultado das accións galeguizadoras que aparecer como motor delas. Pensa que o importante é facer equipos, dinamizar grupos, alentar a outros a que coas suas propias capacidades e talentos contribúan a arrequece-lo noso patrimonio identitario. Gustalle poñer a todo o mundo a traballar a prol do galego: dende o presidente da Xunta ata calquera anónimo estudante de ESO. E como ten unha fe cega no que fai non se arreda diante de nada nin de naide. A súa tarefa galeguizadora abrangue a todos os sectores: conductores de autobús, xuíces, policías, sindicatos, catedráticos, xerentes de supermercados, estudiantes, alcaldes, conselleiros, mestres, notarios, avogados, procuradores... Predica a lingua galega a todo o mundo.

    Xosé González Martínez é o Presidente da FUNDACION PREMIOS DA CRÍTICA DE GALICIA, que dende fai moitos anos ven traballando a prol da defensa e da promoción da cultura galega. Semente fecunda de galeguidade. Tronco inicial do que xermolan outras moitas asociacións, fundacións e grupos adicados a revitalizar a nosa identidade galega.

     Xosé está detrás de moitas iniciativas galeguizadoras. Entre outras moitas podo citar as seguintes que levou a cabo a Asociación de Funcionarios para a Normalización linguística de Galicia:

-Contos do Castromil. 45 relatos en galego encargados a outros tantos autores para editalos e logo repartilos de balde en tódalas liñas do Castromil. E despois diso bautizáronse os autobuses con nomes de escritores falecidos.

- Publicacións como: "Lingua e Dereito", "Lingua e Administración", "Revista de Administración Galega"... Con esto regaleguizouse en boa medida o sector dos funcionarios públicos.

     Xosé fixo e fai outras moitas cousas. Por exemplo estas: dirixe na editorial IR INDO a colección "Galegos na historia", motivou a Xesús Ferro para que publicase o libro "Refraneiro da Xustiza" e para que coordinase un equipo que elaborou o "Diccionario dos nomes galegos". A súa man invisible tamén estivo alentando a publicación doutros libros como: "Homenaxe a Francisco Fernandez del Riego", "Un futuro para a lingua", "Formulario Notarial" (De Victorino Gutierrez Aller), "Contos da policía", "Contos da Xustiza", e un longo etc. Tamén alentou as publicacións que levaron a cabo intitucións diversas como por exemplo a Asociación de Amigos do Couto Mixto, a Asociación Alvaro das Casas, o Concello de Redondela, etc.

     Atópase tamén detrás de iniciativas como o Premio Blanco Amor, hoxe decano dos existentes, para o que conseguiu unir os concellos galegos no financiamento dun premio literario para unha obra longa.

     E tamén impulsou a creación de moitas asociacións e fundacións que defenden Galicia e a lingua galega, tales como: Fundación Lois Peña Novo, Asociación Alvaro das Casas, Asociación Xuristas en Galego...

     As súas teimas constantes son as de galeguizar a xustiza, a administración, a empresa, e todos os demáis sectores da sociedade galega.

     A súa vida é un contínuo traballo adicado a atraer novos personaxes á galeguidade. Deu e segue dando a súa vida por Galicia e pola lingua galega. Sen escatimar esforzos. E como recoñecemento ó seu traballo concedéronlle a Medalla Castelao no ano 2004.

     Xosé é funcionario municipal no Concello de Redondela e no mes de setembro do ano 2005 nombrarono para formar parte dunha comisión de catro persoas encargada de asesorar á secretaria xeral de política linguística.

    A vida de Xosé non tería sentido se non fora pola súa loita pola difusión do idioma galego. E Galicia sería diferente se non tivera existido o traballo que Xosé leva feito durante máis de trinta anos. Traballo que moitas veces queda na sombra ainda que os froitos saen á luz sen que naide se decate de cal é a árbore da que proceden.

     Xosé é calado, tímido, reservado. Pero ten fe no que fai, e por eso move montañas.

(Juan, 25-09-2005)

"O que converte a vida nunha bendición non é facer o que nos gusta, senón que nos guste o que facemos" (GOETHE)

Benvid@, estás na túa casa

a@galicias.com

Contador